Tag Archives: detentiecentrum Rotterdam

Occupy stuit op ernstig verzwakte man in detentiecentrum Rotterdam

Een week na de eerste ondersteunende actie van 2017 tijdens welke de actiegroep een grote respons vanuit het dc ontketende heeft de bezoekgroep inmiddels meerdere opgesloten vluchtelingen kunnen bezoeken. Maandagmiddag stuitte de bezoekgroep op een ernstig verzwakte man. De man is ziek, heeft een ernstige ziekte onder de leden, krijgt van niemand hulp, leeft in een totaal isolement en is gebroken naar eigen zeggen, hij is op. Dat deze man gedurende zijn verblijf van enige weken in het detentiecentrum met deze gezondheid onder deze omstandigheden zo aan zijn lot wordt overgelaten is ronduit bizar.

Lees verder op de website van Occupy Rotterdam.

Fort Europa moordt, maar wie is er slachtoffer?

Een man hing zich op in grensgevangenis Rotterdam. Je hoort zulke dingen zo af en toe. Heel erg ja. Dan weer over tot de orde van de dag en het volgende nieuwsbericht dat de dood van deze vluchteling in ernst overtreft. Vluchtelingen dood aangespoeld na een poging Het Kanaal over te zwemmen. Ook heel erg ja. Maar dan zijn er ook weer andere dingen die dat weer doen vergeten.

HELP2Al een beetje gewend aan de doodstijdingen? Die mensen zijn er toch al geweest. Er zijn er ook die overleven, gewond, beschadigd en getraumatiseerd. Ze moeten nog verder, maar hoe? Ach, wat is erg? Mishandelingen? Slavenhandel? Marteling? Uitbuiting?
Over de overlevers van pogingen tot zelfmoord, onder andere in detentiecentra, hoor je vrijwel nooit. Het komt dan ook zo vaak voor dat er geen statistieken over worden bijgehouden. Je zou het aantal pogingen hooguit kunnen afleiden uit het aantal mensen dat in de isoleercel wordt gegooid, want dat is standaard na een poging tot zelfmoord. Bescherming heet dat. Het is: marteling. Af en toe hoor je daar achteraf dan over, doordat mensen zelf, of cel- of afdelingsgenoten, het later naar buiten brengen als ze weer (vogel)vrij zijn en op straat staan en iemand weten te bereiken die wat doet met dat verhaal. Vergeet maar helemaal dat je iets verneemt nadat mensen gedeporteerd zijn. De horror daarvan en van wat daaraan vooraf ging, is en blijft ongehoord.

lees verder op de website van Joke Kaviaar

Occupy plaatst herdenkingskruis voor onbekende vluchteling

Detentiecentrum hult zich in stilzwijgen

bron: Occupy Rotterdam

kruis-dcrotEen dag na de bekendmaking van de zelfmoord van een 28 jarige Zuid Afrikaanse jongeman in het detentiecentrum is de identiteit van deze man onbekend gebleven. Wel is door Occupy een officieel verzoek tot informatieverschaffing ingediend bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Maar een antwoord op onze vragen kreeg Occupy daarmee vooralsnog niet.

Om de ingrijpende gebeurtenis van het verlies van deze jongeman niet volledig uit het oog van de wereld te laten voltrekken is er dinsdagmiddag een herdenkingskruis voor de ingang van het detentiecentrum geplaatst. Spoedig was de marechaussee ter plaatse om dit te verbieden. Er was enige overredingskracht nodig om de authoriteiten te bewegen begrip op te brengen voor de actuele urgentie achter dit gebaar in de openbare ruimte. Het kruis mag nu een week blijven staan.

De directie van het detentiecentrum hult zich in een zwijgende status. Van opgesloten vluchtelingen is vernomen dat er binnen het detentiecentrum onder de vluchtelingen onrust heerst over de verwikkelingen. De opgesloten vluchtelingen waren maandag al vroeg op de dag op de hoogte van het gebeuren. Er wordt gevreesd voor navolging van deze daad.

Voor ik er erg in heb zit ik weer in OBS

Terloops begon hij over OBS, dat de dokter hem zomaar weer in OBS kan stoppen. “Heb je in OBS gezeten ?” , is onmiddellijk mijn vraag aan hem. “Hoe vaak heb je al in OBS gezeten en hoelang zit je dan steeds ?” Voor mij zit dezelfde wanhopige man waar de bezoekgroep van Occupy vorige maand zo lastig mee kon communiceren, deze keer is er een vriend van hem bij die fungeert als tolk. De vrienden kennen elkaar uit een AZC. De jongeman die nu als tolk het gesprek zoveel beter maakt heeft inmiddels zelf al enkele jaren een verblijfsvergunning en woont in Rotterdam. De ander zit nu bijna 4 maanden in detentiecentrum Rotterdam. Beide zijn ze afkomstig uit Afghanistan, ze kunnen elkaar goed verstaan al spreken ze alletwee een andere Afghaanse taal. We bespreken de situatie in Afghanistan en natuurlijk zijn omstandigheden hier in detentie. Uit privacy overwegingen noem ik zijn volledige naam hier niet, in dit stuk heet hij M.A.

lees verder op de website van Occupy Rotterdam

Ook dit jaar herdenking voor Alexander Dolmatov op 17 januari bij detentiecentrum

Zaterdagavond 17 januari 2015 zal, net als vorig jaar, om 20.00uur een herdenking plaatsvinden voor de vorig jaar in het detentiecentrum van Rotterdam overleden Alexander Dolmatov. De 36-jarige Russische activist ondernam destijds een zelfmoordpoging nadat hij in het detentiecentrum werd opgesloten voor deportatie. In mei 2012 was hij gevlucht naar Nederland. Medio november 2012 werd zijn asielaanvraag afgewezen.

De actie- en bezoekgroep van Occupy Rotterdam organiseerde deze herdenking vorig jaar met toestemming van de familie van Dolmatov.

Lees verder op de website van Occupy Rotterdam.

Na 18 jaar wordt de vader van een gezin waarvan allen een verblijfsvergunning hebben, komende maandag uitgezet naar Afghanistan

Dochter wordt vandaag door een mede opgeslotene opgebeld dat haar vader plotseling is opgehaald in Rotterdams detentiecentrum.

Terwijl Tamana, de dochter des huizes, consistent alle twee de beschikbare bezoekuren per week haar vader bezoekt neemt de DT&V op de tweede dag van het nieuwe jaar plotseling het besluit haar vader uit te zetten. Een lopende procedure bij het Europese Hof is afgewezen na een looptijd van 6 jaar. Haar vader is direct naar Schiphol overgeplaatst, zijn kamer is leeggemaakt. De mede opgeslotenen nemen snel contact op met Tamana en vertellen haar het slechte nieuws. Contact met haar vader lijkt nu onmogelijk. Ze weet niet waar hij nu precies is. Tijd om afscheid van haar vader te nemen lijkt er niet meer geweest te zijn, op deze wijze komt de mededeling over haar vader hard aan. De uitzetting lijkt zich aanstaande maandag te gaan voltrekken. Haar advocaat weet ook nog niet exact waar hij is. Hij start een spoedprocedure.

De eerste week van zijn verblijf, begin november 2014, in detentiecentrum Rotterdam heeft de 54 jarige man in de isolatiecel doorgebracht. Men had hem gevraagd te tekenen voor zijn ‘vrijwillige’ uitzetting. Hij had geantwoord liever te sterven dan te tekenen om naar Afghanistan terug te keren. Het detentiecentrum meent dat de man op grond van deze uitspraken sucuidaal is en plaatst hem prompt in OBS. De man wordt zo zwaar onder druk gezet alsnog te tekenen. Maar de beleving van de man is anders. Wat is zijn perspectief bij uitzetting ? In Afghanistan loopt hij groot gevaar na een afwezigheid van 18 jaar kent hij daar niemand meer. Hij is inmiddels sterk vernederlandst. Zijn gezin te zullen moeten gaan missen komt daar nog bij. Zijn leven lijkt dan over te zijn. Overmacht, woede is wat hem op zijn eerste dag in het detentiecentrum meester maakt. De man wordt op middelbare leeftijd op een matje in een kale gesloten kamer geplaatst. De OBS is niet meer dan dat. Geen stoel, tafel, bed en raam in de cel. Zeven dagen 24uur per dag in je ondergoed op een matje op de vloer en verder helemaal niets. Zijn wereld stort in. lees verder op de website van Occupy Rotterdam

Oudjaarsavond in de isolatiecel, de andere mensen zijn ongerust.

Onze contacten in detentiecentrum leven van maand naar maand telkens hopende op vrijspraak in de eerstvolgende rechtzaak. Iedere maand kan de advocaat vragen om vrijlating, het is de rechter die beschikt over het lot van de veelal onuitzetbaren. Het schimmige juridische niemandsland van uitstel op uitstel is een gebied waarin niemand zich zou wensen te bevinden. Met magnetronmaaltijden die te karig zijn en te onsmakelijk en bovendien iedere dag hetzelfde, daar wordt een mens niet vrolijk van. De stress van de eenzame opsluiting maakt van de meeste gevangenen in combinatie met de ondermaatse voeding een flink afgevallen versie van zichzelf.

Ondertussen weet een ieder dat de isolatiecel erg dichtbij is. Eén verkeerd woord, een weigering van de maaltijd of een opstandige bui en je wordt een week in een kamer met slechts een matje op de grond op gesloten. Die dreiging is geen loos alarm. Elke dag zijn er mensen opgesloten in de isolatiecel. Momenteel gaan de hardnekkige geruchten dat er al een aantal weken een man uit Ghana in de isolatiecel zit. De man zit daar na een mislukte deportatiepoging naar zijn land van herkomst. Hij zou zich verzet hebben en daarmee de uitzetting onmogelijk hebben gemaakt. Helaas kunnen we dit verhaal nog niet verifiëren. Via de hulplijn van Occupy Rotterdam horen we dat de mannen in het detentiecentrum zich grote zorgen maken. De man zou de keuze gesteld zijn : Tekenen voor medewerking aan je uitzetting of indien je dat niet doet, een langer verblijf in de isolatiecel (OBS). Met deze martelpraktijk, want zo mag je een verblijf in OBS onder deze voorwendselen gerust noemen, zou de DT&V hun boekje ernstig te buiten gaan. lees verder op de website van Occupy Rotterdam

Steun de Egyptische vluchteling Gamal!

GamalKAfgelopen zaterdag kwamen zo’n vijftig mensen naar de Leidse solidariteitsactie voor Gamal, de Egyptische vluchteling die onlangs is opgepakt. Hij zit opgesloten in het Rotterdamse detentiecentrum en dreigt te worden uitgezet. Iedereen kan meehelpen om uitzetting te voorkomen. Hoe breder de steun voor Gamal, hoe meer kans dat hij in Nederland kan blijven.

Gamal is in 2001 naar Nederland gevlucht. Zijn asielaanvraag werd afgewezen. Hij kwam net niet in aanmerking voor de pardonregeling van 2007. Want die regeling hield in dat de vluchteling voor 1 april 2001 asiel moest hebben aangevraagd. Gamal had de pech dat hij zijn aanvraag pas een paar dagen later kon doen, namelijk op 5 april.

Lees verder op de website van Doorbraak.