Zonder papieren: de bal terugkaatsen

“Ik heb van de huisarts een recept gekregen, maar de apotheek zegt dat ik vijf euro moet betalen. Anders krijg ik mijn medicijn niet. Maar ik heb geen geld. Wat moet ik nu doen?” Met dit soort vragen krijgen steungroepen voor illegalen, zoals De Fabel van de illegaal in Leiden, sinds kort te maken. Met ingang van 1 januari 2014 moeten illegalen namelijk een eigen bijdrage ophoesten voor elk medicijn dat ze nodig hebben. Dat is de zoveelste pesterij van de zoveelste minister van de zoveelste regering die “onbruikbaar” en “overbodig” geachte migranten en vluchtelingen aan de lopende band afwijst, opjaagt en uithongert.

Mensen zonder papieren mogen niet werken en geen uitkering hebben. Ze zijn straatarm en leven veelal van wat anderen, vaak familieleden, vrienden, landgenoten en steunorganisaties, hen geven of lenen. Ze gaan gebukt onder uiterst zware omstandigheden, lijden honger, raken dakloos, worden ziek. Vijf euro is voor hen veel geld, zeker als ze chronisch ziek zijn en voortdurend medicijnen moeten gebruiken. Ze kunnen bijvoorbeeld een te hoge bloeddruk hebben, of diabetes, of een hiv-besmetting, of een psychose. Medicijnen kunnen hun leven redden of hun pijn verminderen. Maar het kabinet maakt de toegang tot de medische zorg voor hen nog moeilijker. Het is al lang niet meer de vraag of met het beleid tegen migranten en vluchtelingen de mensenrechten worden geschonden. Het is de vraag hoeveel levens er worden bedreigd en hoeveel doden er gaan vallen. Nieuwe doden, want in de oorlog tegen illegalen vielen al duizenden slachtoffers. Aan de buitengrenzen van Europa, in illegalengevangenissen, tijdens en na deportaties. En op straat, om de hoek, bij ons in de buurt.

Lees verder op de website van Doorbraak.